IVF, czyli zapłodnienie pozaustrojowe (ang. in vitro fertilization), to procedura polegająca na zapłodnieniu komórki jajowej w warunkach laboratoryjnych, poza ciałem kobiety.
Zwykle po 2 tygodniach od transferu zarodków do jamy macicy wykonuje się test ciążowy, jeśli jest pozytywny wtedy planowane są dalsze badania w tym USG.
Dzieci urodzone dzięki zabiegowi In vitro nie różnią się niczym od poczętych w naturalny sposób. Jedyna różnica to fakt, że ich przyjście na świat poprzedzone jest wielomiesięcznymi, niekiedy nawet wieloletnimi staraniami i skomplikowanymi badaniami przyszłych rodziców, a także tym, że pierwsze dwa dni po zapłodnieniu spędziły poza organizmem matki. Rosną i rozwijają się jak większość rówieśników, którzy poczęci zostali naturalnie.
Tzw. wziernikowanie macicy to proste badanie polegające na wprowadzeniu kamery do jamy macicy. Pozwala ono na poznanie kształtu i budowy macicy za pomocą wprowadzenia cienkiego endoskopu. Można w tym czasie wykonywać także różnego rodzaju zabiegi. W leczeniu niepłodności badanie wykonywane jest w pierwszej fazie cyklu przy pełnym pęcherzu. Trwa około pół godziny, do jego wykonania stosuje się kilkunastominutowe znieczulenie ogólne.
Witryfikacja komórek jajowych, czyli zeszklenie to proces szybkiego zamrażania komórek, pozwalający uniknąć wytrącania się kryształków lodu, które mogłyby je uszkadzać. Podstawową różnicą pomiędzy tradycyjną procedurą mrożenia jest czas, w jakim wykonuje się całą procedurę. W witryfikacji komórki zostają jakby błyskawicznie zatopione w szkle, a efekt krystalizacji ulega znacznemu osłabieniu. Witryfikacja to obecnie najnowocześniejsza metoda mrożenia komórek jajowych i zarodków ludzkich. Badania wskazują, że proces witryfikacji przeżywa ponad 95% komórek.